cuma günü annem ve halam gelecekler, pazara kadar benimleler diye sevinirken bugün annemin hastalandığını öğrendim. acile götürmiş babam. çok üzüldüm. hatta annemle konuşurken ağladım bile. sesi çok kötü geliyordu.
inşallah yarın akşama kadar iyileşir.

yorum yazmıyorsunuz bari dua edin benim için lan.

kedime hamsi aldım bugün. pişirdim, bayıla bayıla yedi, ben de anası olaraktan pek mutlu oldum. gerçi mutfağım leş gibi koktu ama olsun havalandırıyorum. geçer.

boğazıma kadar ödeve gömüldüm. birini teslim ediyorum bir başkası çıkıyor. hepten kafayı yiyeceğim.

sağım, solum, önüm, arkam 'Kurban'!

bu kadar...

ve 'uyu da güzelleş' bir bahane bence.
insanların ciddi anlamda büyük bir kısmı uykuda güzel zaten.
konuşmuyorlar çünkü.
düşünüyorlarsa bile o düşüncelerle başkalarına zarar veremiyorlar.

insanlar konuşurken çirkin çünkü.

baş'satan'dan (başyatan, başbatan...) başlamak üzere ben ölünceye kadar uyumalarını dilediğim insanlar listesi yapmalıyım.

hem uyuyunca güzelleşirsiniz ki.

ruh kemoterapisi pisi pisi gel pisi pisi

kanser de tek bir hücreden ibaret değil midir önce?
son sürat sarmalar da sonra vücudu öyle ölüme sürüklemez mi insanı?

o zaman sormayın artık bana neden durgun, neden yorgun, neden bu denli bıkmışsın hayattan diye.
işte aynı şekilde ruhumu sardı tüm sıkıntılar benim de.
yok söyleyebileceğim bir sebep.
yok tek bir nedeni.

ruhumun üçyüzaltmışsekiz saatlik kemoterapiye ihtiyacı var şu sıralar.

isimsiz geçen her günde aşkından bir parça koparıp 'seviyor, sevmiyor' yaptım. ve baktım ki sonunda ne aşk kalmış avuçlarımda, ne de sevgi.
şimdi söyle bana hata bende mi, yoksa beni buna mecbur eden sende mi?

tekerleme

mucize yaratamazsın istesen de.
mucizeler kendiliğinden olur mucize isteyen zihinlerde.
mucize zaten senin hayatına girmeyecek bir hadise
ama seni sevmiş olmamam zaten başlı başına bir mucize.

silüet

yanımda bir silüet
gözlerimi kapatıyorum açıyorum
yok...
bir silüet yanımda
her yerde yanımda
beyaz bir silüet...
temiz berrak bir silüet bazen yanımda
gözlerimi kapatıyorum açıyorum
yok...
bir silüet yanımda
kolları belimde
sıcak sanki
gözlerimi kapatıyorum açıyorum
yok...
bir silüet yanımda
beni kollayan sürekli yanımda
bir silüet...
konuşmuyor benimle
ama bana aşık bir silüet
her gece yanımda
gözlerimi açıyorum kapatıyorum
yok...
yalnızlığımda
bir silüet yanımda
gözlerimi açıyorum kapatıyorum
hala orada
gözlerimi açıyorum kapatıyorum
aşık olacağım adam yanımda
ne bir silüet, ne bir rüya.

değer vermek?
değer görmek?
sahte olmak?
dürüst olmak?
çok sevmek ama aşırı çok?
yüceltmek karşındakini, kendini prenses peri falan sandırmak?
sandırandan daha iyisini belki de bulamamak?
belki de bulmak?
kahrolmak mı?
hayatında ilk defa pişman olmak mı?
yoksa kaderine razı olup oturmak mı?
ev kızı olmak?
sperm bankasından çocuk yapıp hapse girmek?

uff!
çorba...